|
|
|
|
|
|
Członkowie
Korporacji Akademickiej "Lauda"
1928-1939
Miłych
Gości tej strony prosimy o uzupełnienia i korekty:
kontakt@korp-lauda.pl
CZŁONKOWIE HONOROWI
(FILISTRZY HONORIS CAUSA)
-
Stanisław Brzozowski (K!Arkonia) syn
Gustawa powstańca styczniowego, właściciela folwarku
Szłowiany koło Onikszt i NN. Michałowskiej. Urodził się ok.
1865-1870 r.
Studiował w Petersburgu i Rydze, gdzie został
przyjęty do Korporacji Arkonia. Uzyskał tytuł
inżyniera. Ok. 1895 r. ożenił się z Jadwigą z
Nartowskich. Prowadząc fabrykę (przetwórnię)
wielokrotnie jeździł po terytorium Rosji, aż po
Ural. Zyskał wielki szacunek współpracowników. Za
zarobione pieniądze kupił od Kopańskich majątek
ziemski Wodokty koło Onikszt. Tam często podejmował
korporantów z Arkonii i Laudy. Był wielkim
miłośnikiem przyrody. Zapalony wędkarz. Miłośnik
młodzieży. Jeden z inicjatorów założenia w Kownie
korporacji męskiej "Lauda" i żeńskiej "Znicz" oraz w
Wiedniu: "Samogitia" (do której należało trzech jego
bratanków, synów Henryka: Jerzy-Stanisław,
Zygmunt-Szczęsny i Jan-Maciej; najstarszy -
Mieczysław był w Arkonii). Aktywny działacz
społeczny i gospodarczy. Był m.in. dyrektorem
Zrzeszenia Producentów Alkoholu na okręg Poniewież.
Po wybuchu II wojny światowej przyjmował w Wodoktach
uchodźców z licznych polskich dworów na Żmudzi. W
czerwcu 1941 do Wodoktów przybyło NKWD. Przeszło
70-letniego filistra i ciężko, obłożnie chorą
filistrową wywleczono przed dom. Ochmistrzyni i
fornale z majątku ubłagali sowietów, suto ich
opłacając, aby darowali życie Państwu. Ostatecznie
pozostawiono filistrową Jadwigę, ale zabrano
filistra Stanisława. Zmarł wkrótce w okolicach
Briańska.
-
Bohdan Butrym z Wodoktów na Laudzie. Filister K!Arkonia.
-
Jerzy Butrym. z Wodoktów na Laudzie. Filister K!Arkonia.
-
Kazimierz Bystram.
Z Kurkli Wielkich. Filister K!Arkonia.
-
Alfred Charmański
(* 1867, Miedziate, Kowieńszczyzna. † 1951).
Filister K!Arkonia.
- Józef Charmański
(K!Arkonia)
- Zygmunt Charmański
(K!Arkonia)
-
Antoni Chrapowicki
właściciel Terespola, pow.
Kiejdany,
ur. 1867, Ryga. Filister K!Arkonia
-
Ignacy Chrapowicki (1884 - ?), herbu
Gozdawa. Syn Włodzimierza i Marii z Kossakowskich.
Brat Stanisława (K!Polonia). Ziemianin, właściciel
majątku Subocze w pow. grodzieńskim. Filister K!Arkonia.
Aresztowany przez sowietów w swoim majątku we
wrześniu 1939 r. Z niepotwierdzonych informacji
wynika, że do marca 1940 r. mógł przebywać w
więzieniu w Wołkowysku, później przewieziony do
Brześcia, gdzie zmarł w więzieniu (1940).
-
Edward
Dowgiałło-Narbut (K!Arkonia)
-
Jan Dowiatt (K!Arkonia)
-
Andrzej Falewicz (K!Arkonia)
-
Włodzimierz
Horbaczewski (K!Arkonia)
- Lubomir Hrycewicz
(* 1871 Grejcze, Kowieńszczyzna)
- Kazimierz Janczewski
(1878 - 1959) - ziemianin,
polski działacz społeczny i gospodarczy na Litwie
kowieńskiej, wieloletni radny miasta Kowna. Wywodził
się z z litewskiej rodziny szlacheckiej
pieczętującej się herbem Dołęga. Ukończył gimnazjum
w Rydze (1897). Studiował prawo na Uniwersytecie
Petersburskim oraz agronomię w Studium Rolniczym
Uniwersytetu Jagiellońskiego. W 1906 poślubił Helenę
z Oskierków. Właściciel majątku Jukojnie, hodowca
koni. Wieloletni wiceprezes Towarzystwa Rolniczego
Rosieńskiego. W 1919 r. zamieszkał w Kownie. Brał
aktywny udział w polskim życiu społecznym i
kulturalnym w Republice Litewskiej.
Członek-założyciel Polskiego Zjednoczenia
Demokratycznego (1919). Radny Rady Miejskiej w
Kownie (od 1919). Przewodniczący Polskiego Klubu
Sportowego w Kownie. Członek-założyciel Towarzystwa
Kulturalnego "Pochodnia". Przewodniczący Komitetu
Polskiego na Litwie (1928-1936). Decyzją koła
komerszowego z 3 maja 1930 r.
mianowany filistrem h.c. K!Lauda. Po przejściu na
emeryturę poświęcił się renowacją zabytków na Żmudzi
(z jego inicjatywy odnowiono m.in. kapliczki w
okolicach Widukli, Blinstrubiszek i Jukojń). W
czasie sowieckiej okupacji Litwy odebrano mu majątek
wraz ze stadniną koni. Po ponownym wkroczeniu
sowietów na Litwę (1944) wyjechał do Polski.
Zamieszkał w Pruszkowie, gdzie mieszkał do śmierci.
- Jan Jasieński
II (K!Arkonia)
-
Marian Kamiński (K!Arkonia)
-
Benedykt Karp
Z Liberyszek koło Kiejdan. Filister K!Arkonia.
- Witold Komorowski
(K!Arkonia)
-
Witold Korewa
Z Poniewieżyka. Filister K!Arkonia.
-
Ignacy Lutyk Z
powiatu telszewskiego. Filister K!Arkonia.
-
Stefan Maliński (* 1863, Poniewież).
Filister K!Arkonia
-
Stanisław Montwiłł (K!Arkonia)
- Piotr
Jodko-Narkiewicz
(K!Arkonia)
- Stefan Olędzki
(K!Arkonia)
-
Konstanty
hr. Plater-Zyberk. (1886-1956). Filister K!Arkonia. Główny
inicjator i opiekun Laudy. Nazywany przez Laudan
"Niańka". Syn Ludwika i Teresy z
hr. Zamoyskich. Urodził się 19 kwietnia 1886 r.
w Podzamczu koło Maciejowic w powiecie garwolińskim,
majątku matki. Studia odbył na Politechnice Ryskiej.
Tam został przyjęty w poczet członków Korporacji
Akademickiej Arkonia. Pełnił funkcję Wiceprezesa
Korporacji. Zyskał szacunek kolegów jako niezrównany
rozjemca zwaśnionych stron. Osiadł w majątku
rodzinnym w Kurtowianach na Żmudzi. Współzałożyciel
Korporacji Lauda i Towarzystwa Oświatowego
"Pochodnia" w Kownie. Po II wojnie światowej
wygnany z rodzinnych stron osiadł w Polsce, na
Pomorzu, gdzie kierował państwowym gospodarstwem
zielarskim. Zły stan zdrowia zmusił go do porzucenia
pracy i przenosin do Domu Opieki ss. Boromeuszek w
Gliwicach. Tam przebywał aż do śmierci 10 marca 1956
r.
- Karol
Poklewski-Koziełł
(K!Arkonia)
-
Konstanty ks. Radziwiłł
(* 15 X 1873. † 1944 ?) z Towian. Syn Karola Wilhelma
Michała i Jadwigi Stefanii z Broel-Platerów. W latach
1894-96 studiował na Politechnice Ryskiej (inżynier
leśnik). Filister K!Arkonia. W 1902
działa w Kowieńskim Towarzystwie Rolniczym. W 1918
r. zorganizował Związek Ziemiaństwa na Litwie
Kowieńskiej. Doradca
Józefa Piłsudskiego w czasie rozmów z władzami
litewskimi (1919). Współzałożyciel (1928)
Lietuvos bajorų draugija (Związek Bojarów
Litewskich). W wyniku reformy rolnej na
Litwie stracił 90 % swoich ziem rodowych.
Współzałożyciel Związku Bojarów Litewskich (1928).
25 września 1927 zorganizował uroczystości na cześć
ks. Janusza Radziwiłła i został honorowym dowódcą 1
Pułku Huzarów Litewskich im. Hetmana Janusza Radziwiłła. Krytykowany
przez polską prasę za uległość wobec Litwinów
pozostał polskim patriotą. Odmówił przyjęcia
paszportu (dowodu osobistego Związku Sowieckiego) ze zlituanizowanym nazwiskiem. Człowiek o
legendarnej sile. Łamał podkowy w dłoniach i
potrafił zatrzymać w miejscu powóz ciągnięty przez
parę koni. Żonaty z Jadwigą z Hołyńskich. Miał troje
dzieci: Konstantego, Zofię i Marię. 2 sierpnia 1940
r. aresztowany przez NKWD w Towianach. Osadzony w
więzieniu w Kownie. Za odmowę przyjęcia obywatelstwa
sowieckiego wywieziony
przez bolszewików do Kazachstanu (Urgencz,
chorezmijska obłast), zmarł w 1944 r. lub 1945 r. w
Taszkiencie lub na Syberii. Okoliczności śmierci nie
są znane.
-
Eugeniusz Ignacy Mateusz Hieronim Römer.
(* 4 X 1871. † 2 V 1943) Urodzony w rodzinnym majątku Cytowiany
(powiat rosieński). Syn Izydora i Celiny z
Przeciszewskich. Uczęszczał do gimnazjum w Wilnie, z którego
został wydalony za mówienie po polsku na ulicy.
Ukończył gimnazjum w Rydze (1892). Studia na
Uniwersytecie w Monachium. Doktorat z nauk
politycznych (1897 r.). Członek tajnego
Związku Młodzieży Polskiej "Zet". W Rosieniach założył pierwsze na kowieńszczyźnie
"Towarzystwo Rolnicze Rosieńskie" (1909).
Założyciel pierwszej na kowieńszczyźnie Spółdzielni
Mleczarskiej "Biruta". Polski patriota,
co przysparza mu wrogów wśród części Litwinów. Jest
jednak szanowany za konsekwencję w kultywowaniu
polskości oraz za zrozumienie dla dążeń
niepodległościowych ludu litewskiego.
Wiceprezes i Prezes organizacji
społeczno-politycznych Polaków na Litwie
Kowieńskiej: Komitetu Polskiego (1928-1935) i
Centralnego Komitetu Wyborczego. Prezes Polskiego
Związku Producentów Rolnych. Prezes Banku Polskiego
w Kownie. Żonaty z Zofią z Dembowskich (1885-1972,
utalentowaną malarką, córką filistra K!Polonia T.
Dembowskiego). Miał pięcioro dzieci. Decyzją koła komerszowego z 3 maja 1930 r.
mianowany filistrem h.c. K!Lauda. W czerwcu 1941 r.
wywieziony wraz z żoną do Syktywkaru (tajga wołogodzka w
północnej Rosji, Republika Komi). Został tam z-cą
delegata miejscowej delegatury polskiej. We wrześniu
1942 r. wyjechał do Kujbyszewa, gdzie zmarł i został
pochowany. W kościele św. Marcina w Warszawie
znajduje się pamiątkowa tabliczka ku Jego czci.
- Zygmunt Rutkowski
(K!Arkonia)
- Kazimierz Rymgayłło
(K!Arkonia)
-
Michał Siemaszko
(*
1869, Mitawa). Filister K!Arkonia
-
Jan Sokołowski ur.
(* 18 IX 1906,
† 27 XI 1996,
Elbląg). Filister K!Arkonia.
- Tadeusz Szemioth
(K!Arkonia)
- Zygmunt Wiranowski
(K!Arkonia)
-
Zygmunt
Zieliński-Wojczyn (K!Arkonia)
CZŁONKOWIE RZECZYWIŚCI
ZAŁOŻYCIELE
- Czesław Galiński
- (1902-1952)
(majątek Saniły, pow. kowieński). Absolwent
Gimnazjum Polskiego. Student ekonomii. Pierwszy
Sekretarz K!Lauda. Członek Zarządu polskiego
Towarzystwa "Pochodnia" w Kownie. Prezes
Zarządu II kadencji Zjednoczenia Polaków
Studentów Uniwersytetu Litewskiego. W czasie wojny
aresztowany przez NKWD. Więziony w Kownie w latach
1940-41. Po
wojnie pod nazwiskiem "Rawicz" wyjechał do Polski.
Osiadł w Nałęczowie.
- Stanisław
Mikulicz-Radecki -
student farmacji. Pierwszy Wiceprezes K!Lauda. Delegat K!Lauda na komersz 50-lecia Arkonii
w Warszawie w 1929 r. Wiceprezes K!Lauda w
semestrze letnim 1932/33. Olderman coetusu VII
(1933/34). W czasie II wojny
światowej Szef Łączności Zewnętrznej Podokręgu Kowno ZWZ-AK (później Inspektorat E Okręgu AK Wilno).
Aresztowany w 1940 r. przez sowietów. Zesłany do
Workuty (1945-1957) - obóz 393. Po powrocie osiadł w Warszawie.
-
Zygmunt Mirowski, ukończył
Gimnazjum w Poniewieżu. Dowódca polskiej
uczniowskiej straży ogniowej (1924 r.)Prezes ZSPUWW
VI kadencji (do 1930 r.). Wystąpił z Laudy w 1930 r.
Po wojnie w Warszawie.
- Władysław Stomma,
(majątek: Jasiuliszki).
Syn generała Witolda Stommy (generał carski, później
litewski). Pierwszy Prezes K!Lauda.
Później stały "magister cantandi". Przydomek
"Mohrda". Olderman coetusu IV.
Po studiach m.in. nauczyciel w Gimnazjum w Wiłkomierzu (którego dyrektorem był jego ojciec). W czasie wojny wywieziony
przez sowietów na daleką północ. Po wojnie, od 1946
r. w Gdyni-Orłowie. Tam pochowany.
-
Henryk Szyłkarski,
"Kot". Pierwszy olderman. Pracował
w Polskim Towarzystwie Drobnego Kredytu w Kownie. W
1944 r. wraz z bratem, prof. Włodzimierzem
Szyłkarskim (1884-1960, filozof; filolog klasyczny;
profesor Uniwersytetu Kowieńskiego) wyjechali
zagranicę. Najpierw do Niemiec, gdzie Włodzimierz
pracował na Uniwersytecie w Bonn, ostatecznie do Australii.
Coetus
założycielski
(1928)
olderman: H. Szyłkarski
-
Zygmunt Ugiański.
(* 9 VII 1906 w Olicie. † 18 III 1972 w
Warszawie). Student prawa i filologii
klasycznej. Członek założyciel (1925 r.)
Zjednoczenia Polaków Studentów Uniwersytetu
Litewskiego i Prezes I kadencji. Redaktor Naczelny pisma "Chata Rodzinna" - jednego
z periodyków poświęconych polskiej kulturze i
tradycji oraz sprawom Polaków zamieszkałych na Kowieńszczyźnie. Delegat K!Lauda na komersz 50-lecia
Arkonii w Warszawie w 1929 r. Prezes K!Lauda w
semestrze letnim 1932/33 i jesiennym oraz letnim
1933/34. Olderman (?) coetusu V
(1931/32). Doradca d/s
młodzieżowych posła na Sejm Republiki Litewskiej II
i III kadencji Wiktora Budzyńskiego. W czasie II
wojny światowej Szef Oddziału Propagandy i Prasy
dowództwa Podokręgu Kowno ZWZ-AK - później
"Inspektorat E" Okręgu AK Wilno (ps. "Redaktor"). Wywieziony przez sowietów na daleką
północ. Po wojnie - pracownik PAN w Warszawie.
Odznaczony przez Prezydenta RP na
wychodźstwie Srebrnym Krzyżem Zasługi z
Mieczami. Pochowany na cmentarzu
bródnowskim.
|
 |
-
Michał Ukiński
- "Miś". Wiceprezes w
roku 1930/31, Prezes w roku
1931/32. Olderman w roku 1932/33. "Nadworny"
fotograf K!Lauda - autor wielu zdjęć dokumentujących
codzienne i odświętne życie Korporacji. Po wojnie
zamieszkał w Warszawie. Organizator i aktywny
uczestnik powojennych zjazdów Laudan. Osiadł w
Ursusie pod Warszawą.
-
Ksawery Narkiewicz
- ukończył Gimnazjum w Poniewieżu.
Prezes Laudy w roku 1930/31 i 1932/33. Wiceprezes w
r. 1931/32. Prezes Zarządu II kadencji
Zjednoczenia Polaków Studentów Uniwersytetu
Litewskiego. Pierwszy redaktor i wydawca pisma
„Iskry” („Žiežirbos”) - pisma polskiej młodzieży
akademickiej Litwy. Po wojnie
osiadł w Szczawnie-Zdroju koło Wałbrzycha.
Lekarz-internista.
Coetus II
(1928)
-
Józef Majewski
- (1905-1984) "Majutek". Redaktor
odpowiedzialny gazety codziennej "Dzień
Kowieński" (późmiej "Dzień Polski").
Zdarzało mu się odsiadywać krótkie wyroki w
więzieniu, kiedy bronił treści niepodobających się
ówczesnym władzom litewskim. Kwatermistrz w
dowództwie Podokręgu Kowno ZWZ-AK - później
"Inspektorat E" Okręgu AK Wilno (ps. "Literat").
Po wojnie w Sopocie.
-
Zbigniew Mockus
-
wyjechał do Polski przed
1939 r.
Coetus III
(1929)
-
Gustaw Martusewicz
(1907-1990),
syn Gustawa ostatniego właściciela majątku Linki k.
Kowna. Po śmierci ojca razem z matką zamieszkał w
Kownie. Student Wydziału Humanistycznego.
Wszechstronnie uzdolniony. Artysta
fotografik, bibliofil, po wojnie osiadł w Gdańsku. Członek
Gdańskiego Towarzystwa Fotograficznego.
-
Czesław Mikołajunas
- (ur. 1906 -
zm. 23 XI 1990). Absolwent
Gimnazjum w Poniewieżu. Sekretarz w
r. 1931/32, wiceprezes w roku 1932/33. Sportowiec,
zawodnik, a później członek Zarządu piłkarskiego
klubu "Sparta", Prezes ZSPUL, potem Prezes ZPMAL
(Związek Polskiej Młodzieży Akademickiej Litwy),
żołnierz AK. Aresztowany i więziony w Kownie przez
gestapo. Kosztem rodzinnego majątku uratowany przed
wywózką do obozu i przewieziony do Wilna z
obowiązkiem meldowania się. Decyzją wileńskiego AK
mianowany oficerem łącznikowym z Warszawą. Wziął
udział w Powstaniu Warszawskim (pseud. "Lanca").
Walczył na Mokotowie (V Obwód). Po powstaniu uciekł
z transportu do obozu. Osiadł w Pradze czeskiej. Ponownie
ujęty przez gestapo został osadzony w więzieniu na
Pankracu. Z braku dowodów winy skazany "tylko"
na wywiezienie do obozu w Terezinie. Ofensywa wojsk
sowieckich uniemożliwiła transport. Po wojnie osiadł
w Warszawie. Pracował w handlu zagranicznym.
Przebywał w Lagos jako szef polskiej placówki
dyplomatycznej. Prawnik. Specjalista od prawa
międzynarodowego.
-
Leon
Wojczulewicz
"Lońka". Urodzony 18 lipca 1911 r.
w Sankt Petersburgu. Syn Antoniego, dyrektora Gimnazjum Polskiego w
Kownie i Anny Cziżikov. Ukończył Gimnazjum Polskie.
Studiował na Wydziale Prawa Uniwersytetu Witolda Wielkiego w
Kownie. Studia ukończył w 1942 r. na Uniwersytecie w
Wilnie. W okresie studiów aktywnie uczestniczył w
działalności ZSPUWW - m.in. sekcji dramatycznej.
Członek Zarządu (1933/34) i Sekretarz (1935) Związku
Polskiej Młodzieży Akademickiej. Do K!Lauda przyjęty
w semestrze zimowym 1929 r. W obu semestrach roku
akad. 1932/33 i 1933/34
pełnił funkcję Wiceprezesa korporacji. Prezes w roku 1935/36. W 1937 r. ożenił się z Kirą Łukaszewiczówną.
W 1945 r. wyjechał do Polski. Zamieszkał w Gdańsku.
W 1951 r. przeniósł się do Warszawy. Tam podjął
pracę w Polskiej Akademii Nauk - jako inspektor, a
później dyrektor administracyjny obserwatorium
astronomicznego. Zmarł 28 czerwca 1978 r. w
Warszawie. Pochowany na cmentarzu prawosławnym w
Warszawie.
Coetus
IV (1930)
olderman: W. Stomma
-
Juliusz Dawidowicz
- Sekretarz K!Lauda w semestrze letnim 1933/34.
Pracował w Towarzystwie Ubezpieczeń "Lietuva" w
Nowych Święcianach. W 1941 wraz z żoną wywieziony
przez sowietów na daleką północ. Rozdzielony z żoną
- zabrany do Ałtajskiego Kraju, gdzie budował kolej
żelazną. W 1942 r. zwolniony z niewoli na mocy
porozumienia sowiecko-polskiego. Poszukiwał żony,
której nigdy nie odnalazł. W 1943 r. wstąpił do
armii Berlinga. Ukończył kurs artylerii w Riazaniu i
otrzymał stopień porucznika. Dotarł do okolic
Pilicy. 12 VIII 1944 r. w miejscowości Stara Barda
koło Warki dostał śmiertelny postrzał w biodro od
Niemców. Pochowany w pobliskim lasku. Po powrocie z
tułaczki wdowa zorganizowała ekshumację i ponowny
pochówek w Wilanowie.
-
Józef Leonowicz
"Joza".
Pełnił funkcję Prezesa Korporacji w roku akademickim
1938/1939. W roku 1936/37 olderman. Błyskotliwie
inteligentny - znany z ciętego języka. W 1940 r., po brawurowej
akcji wyniesienia zarekwirowanych pamiątek i
dokumentów z kwatery zajętej przez Litwinów,
sztandary, regulaminy i listy członków złożono w
jego mieszkaniu. Po wojnie
osiadł w Zielonej Górze. Prawnik - adwokat.
Coetus V
(1931)
Coetus VI
(1932),
olderman: M. Ukiński
-
Eugeniusz Dawidowicz
- olderman coetusu XIII. studiował na Wydziale Nauk Ekonomicznych na
Uniwersytecie Kowieńskim. Olderman coetusu 1939. Dyplom uzyskał w 1944 r.
na Uniwersytecie Litewskim w Wilnie. W
okresie 1939-1944 działał w strukturach podziemia na
terenie Kowna i Wilna. Żołnierz AK Okregu
Kowieńskiego (prawdop. ps. "Gieniek"). Po wkroczeniu
sowietów na Litwę został pełnomocnikiem
Rzeczypospolitej Polskiej d/s ewakuacji w Urzędzie w
Jaszunach. Wielu Polaków zawdzięcza Mu fałszywe
dokumenty umożliwiające ewakuację do Polski.
Aresztowany przez NKWD 16 lipca 1946 r. Osądzony i
skazany przez Trybunał Wojenny na 10 lat łagru dnia
10 stycznia 1947 r. (paragraf 58 -11). Wyrok odbywał
w łagrze w Poćmie, Mordowińska (Mordowskaja) ARR do
24 sierpnia 1955 r., po czym został zesłany pod
Nowosybirsk do wsi Pietropawłówka. Zwolniony w maju
1956 r., wrócił do rodzinnego Kowna . 1 stycznia
1957 r. wraz z 15-letnią córką Aliną wyjechał do
Polski, do Warszawy. Pracował w PAN, najpierw przy
organizacji polskich wypraw na Spitzbergen w ramach
Międzynarodowego Roku Geofizycznego (w PKiN), a
następnie jako kierownik administracyjny w Zakładzie
Ekologii PAN (w Pałacu Staszica). Po trudach łagru i
ciężkich przeżyciach osobistych (tragiczna śmierć
żony w 1951 r.) ciężko chorował na serce. Zmarł w
wieku 47 lat, 22 czerwca 1961 r. Zrehabilitowany
i odznaczony pośmiertnie zarówno przez władze
polskie, jak i Republiki Litewskiej. Pochowany na
cmentarzu w podwarszawskim Wilanowie obok brata
Juliusza Dawidowicza (na podst.
biogramu autorstwa córki Aliny).
-
Stanisław Jankiewicz
- "Jankus". Olderman coetusu
XII. Ur. 31 stycznia 1911 r. w majątku rodzinnym
Paszkajcie nad rzeką Dubissą. Ukończył
Gimnazjum Polskie w Mariampolu, a następnie studia
medyczne na Uniwersytecie w Kownie. Dyplom lekarza
nostryfikował na Uniwersytecie Jagiellońskim w
Krakowie. W okresie wojny pracował jako lekarz w
Szawlach. W czasie wojny przeniósł się do Polski
gdzie po kilku krótkich zmianach pobytu osiadł w
Lubartowie na Lubelszczyźnie. Przez wiele lat był
cenionym ordynatorem oddziału chirurgicznego w
Szpitalu Powiatowym w Lubartowie i przez wiele lat
piastował tam funkcję przewodniczącego Towarzystwa
Lekarskiego. Zmarł w Lubartowie w 1984 r.
(na podst. informacji przekazanych
przez syna Ryszarda).
Coetus VII
(1933)
olderman: S. Mikulicz-Radecki
-
Jarosław Błusewicz
(1906-1980).
Syn Ziemi Wiłkomierskiej. Absolwent Gimnazjum
Polskiego w Wiłkomierzu. W 1933 r. podjął studia
lekarskie na Uniwersytecie Kowieńskim i został
przyjęty w szeregi K!Lauda.
Był członkiem delegacji K!Lauda, która wzięła udział
w uroczystościach patriotycznych towarzyszących
przeniesieniu prochów Matki Marszałka Piłsudskiego z
Sugint do Wilna. Po ukończeniu studiów podjął
praktykę lekarską w Birżach. Ożenił się z Wandą z
Grygorowiczów, absolwentką Gimnazjum im. A.
Mickiewicza w Kownie. Po wcieleniu Litwy do Związku
Sowieckiego znalazł się na liście do deportacji.
Uprzedzony przez przychylne mu osoby ukrywał się
przez wiele tygodni wraz z rodziną. W 1945 r. w
ramach ekspatriacji wyjechał wraz z rodziną do
Polski. W Ełku obejął posadę lekarza powiatowego.
Ostatecznie osiadł w Warszawie-Międzylesiu.
Poświęcił się pracy zawodowej w lecznictwie otwartym
i szerokiej praktyce prywatnej. Bardzo aktywny w
przedwojennym
i powojennym życiu K!Lauda. Zorganizował w swoim
domu cztery duże, powojenne komersze K!Lauda.
Pochowany na Cmentarzu Północnym w Warszawie.
(na podst. biogramu autorstwa syna
Ryszarda).
-
Bohdan Michniewicz
Sekretarz K!Lauda w
semestrze jesiennym 1933/34. W latach wojny w resztówce rodzinnego majątku Wodakle, gdzie w lutym 1934 r. ukrywał się Z.
Łukowski, miał być dwunastym uczestnikiem wyprawy na
110-lecie K!Polonia do Wilna, ale władze litewskie
go nie puściły. Było to efektem złapania go przez władze litewskie na tajnym nauczaniu języka
polskiego dzieci przedszkolnych. Władze stwierdziły,
że z wyrokiem na koncie nie może wyjeżdżać z Litwy.
-
Wacław Szołkowski
- Dowódca plutonu sanitarnego 9 Dywizji piechoty 2
Armii WP (Berlinga). Był w taborze rannych,
pozbawionym dostatecznej ochrony wojska,
zaatakowanym przez Niemców w okolicach Kockau. Wraz
z rannymi rozstrzelany przez SS.
Coetus
VIII (1934)
-
Konrad Łapin
- (1915-2009) Absolwent polskiego
gimnazjum im. A. Mickiewicza w Kownie. Student polonistyki w Kownie i Wilnie.
Sekretarz Zarządu Związku Studentów Polaków
Uniwersytetu Witolda Wielkiego w Kownie. W 1938 r.
odbywał obowiązkową służbę wojskową w armii
litewskiej jako szeregowiec. Polaków nie przyjmowano
do podchorążówki. Od 1939 r. w Wilnie. W 1942 r. wysiedlony z żoną z
Wilna do Jezioros koło Dyneburga. Po wojnie osiadł w
Sopocie. Pisarz, poeta i radiowiec (literacki pseud.
"Jacek Kasprowy"). Od 1956 pracował na stanowisku
kierownika Redakcji Audycji Satyrycznych i
Rozrywkowych, a następnie zastępcy kierownika
Redakcji Literackiej Radia Gdańsk. Autor powieści,
wierszy, tekstów piosenek i musicali, kalamburów i
fraszek, współautor librett do musicali wystawianych
na scenach teatrów muzycznych w Gdyni, Łodzi,
Lublinie i w Zabrzu. Autor historii K!Lauda pt. "Wstęga Laudy".
Jeden z dwóch
ostatnich filistrów K!Lauda, którzy przekazali prawa
reaktywacyjne K!Polonia. Pochowany na cmentarzu katolickim w
Sopocie.
Coetus IX (1935)
-
Antoni
Stanisław Martusewicz
(1917-1991).
Syn Kazimierza i Bronisławy z Kociełłów. Urodził się
17 stycznia 1917 r. w majątku rodzinnym Podubisa
koło Rosieni. Ukończył Gimnazjum Polskie w
Poniewieżu (1935-1940) i wstąpił na Wydział Prawa
Uniwersytetu w Kownie. Nie ukończył go z powodu
wybuchu wojny. Osiadł na krótko w majątku rodzinnym.
Ożenił się z Emilią z Rustejków z majątku Grynkiszki.
Z żoną wyjechał z Litwy w 1944 r. Po zakończeniu
wojny, przez 4 lata przebywał w obozie
przesiedleńczym dla Polaków w Ratyzbonie
(Regensburg). W 1949 r. wyjechał z żoną do Australii
i osiedlił się w Sydney. Zajmował się tłumaczeniami
(był bardzo uzdolniony językowo). Założył małą firmę
drukarską. Doczekał się dwojga dzieci. Zmarł w 1991
r.(na podst. biogramu autorstwa
córki Barbary).
Coetus X
(1936)
Coetus XI
(1937)
Coetus XII
(1938)
olderman: S. Jankiewicz
-
Bruno Joczyn
-
(1920 - 1976), s. Alfonsa. Uczestnik
brawurowej akcji wyniesienia zarekwirowanych
pamiątek i dokumentów z kwatery zajętej przez
Litwinów. W czasie II
wojny światowej był członkiem Wileńskiej
Koncentracji Demokratycznej (współpracującej z ZWZ-AK). W procesie
WKD urządzonym przez NWKD w 1945 r.
został skazany na 10 lat ciężkich robót. Odbył
pełną karę - do 1955 r. przebywał w obozie pracy w Incie (pod kręgiem polarnym). Po wyjściu z obozu
osiadł w Sopocie.
-
Zbigniew Łukowski
-
(* 26 V 1920 w Wiłkomierzu, † 12 II 2012 w Gdańsku).
Ukończył polskie gimnazjum w Wiłkomierzu.
Uczestnik 11-osobowej delegacji K!Lauda, która
uczestniczyła w obchodach 110-lecia K!Polonia w
Wilnie w 1938 r. Barwy: 1939 r. Od 1940 r. w Wilnie. Żołnierz ZWZ-AK (zaprzysiężony w sierpniu 1941 r.) - wywiad.
6 grudnia 1943 r. aresztowany przez gestapo gdyż w
kieszeni kuriera AK do Warszawy znaleziono Jego
adres. Wykupiony przez rodzinę 22 grudnia 1943 r. -
na wolności lecz pod tajnym nadzorem. Uciekł z
mieszkania i po ukrywaniu się w Wilnie u prof.
Basińskiego (późniejszego rektora UMK), ponieważ
gestapo zaczęło Go szukać w całej Litwie, 1 lutego
1944 r. ruszył na Litwę, gdzie do czasu otrzymania
nowych dokumentów ukrywał się w Wodaklach u com.
Bohdana Michniewicza. W 1945 r. aresztowany przez NKWD. Osadzony
w więzieniu na Łukiszkach. Zesłany do obozu nr
240/16 w Donbasie. Po powrocie z zesłania osiadł w
Gdańsku. Dokończył studia inżynierskie na
Politechnice Gdańskiej. Najpierw w Biurze Odbudowy
Portów, do emerytury pracował w Biurze Projektów
Budownictwa Komunalnego. Autor wspomnień pt.
"Łagier w Donbasie". Aktywnie
zaangażowany w reaktywację i działalność
reaktywowanej Laudy w Gdańsku. Wzór dla młodych
Laudan. Ostatni przedwojenny Laudanin.
Coetus
XIII (1939)
olderman: E. Dawidowicz
Coetus
nieustalony
|
